Bloog Wirtualna Polska
Są 1 093 832 bloogi | losowy blog | inne blogi | zaloguj się | załóż bloga
Kanał ATOM Kanał RSS

Kalendarz

« kwiecień »
pn wt śr cz pt sb nd
 010203040506
07080910111213
14151617181920
21222324252627
282930    

Archiwum

O moim bloogu

https://www.facebook.com/ Zusmiechemdodziecka Witamy wszystkich - rodziców, pedagogów, studentów i tych, którzy chcą poszerzyć swoją wiedzę z pedagogiki. Znajdziecie tu przydatne definic...

więcej...

https://www.facebook.com/ Zusmiechemdodziecka Witamy wszystkich - rodziców, pedagogów, studentów i tych, którzy chcą poszerzyć swoją wiedzę z pedagogiki. Znajdziecie tu przydatne definicje do egzaminów, opisy znanych metod, porady z podręczników jak wspomagać rozwój swojego dziecka, pomysły jak wspólnie i z pożytkiem spędzać wolny czas. Co zrobić aby poszerzyć zdolności i zainteresowania pociechy? Jak nauczyć go samodzielności czy współpracy w grupie? Jak uniknąć strachu przed pierwszym dniem w szkole czy przedszkolu? A może Twoje dziecko ma problemy z koncentracją uwagi? I na to znajdziemy sposób! Twoje dziecko ma problemy z matematyką? To nie koniec świata! Matematyka jest super! Poznasz tu wiele prostych i przyjemnych ćwiczeń, które możesz przeprowadzić z dzieckiem w domu. Będziecie się oboje świetnie bawić, a w szkole będzie łatwiej i bez stresu. Zapraszamy do lektury i życzymy miłej zabawy w domu i na podwórku! K&M

schowaj...

Głosuj na bloog






zobacz wyniki

Wyszukaj

Wpisz szukaną frazę i kliknij Szukaj:

Subskrypcja

Wpisz swój adres e-mail aby otrzymywać info o nowym wpisie:

Statystyki

Odwiedziny: 2564

Lubię to

Więcej w serwisach WP

Bloog.pl

Bloog.pl

Kategorie

zastosowanie teorii Piageta, Brunera i Wygotskiego w matematyce

piątek, 18 maja 2012 16:22
Skocz do komentarzy

            Efektem uczenia się jest każda trwała zmiana w zachowaniu, myślach i uczuciach osoby, będąca wynikiem przyszłego doświadczenia. Należy tworzyć serie sytuacji, w których dziecko ma szansę zdobyć odpowiednie doświadczenia. Doświadczenie to rodzaj budulca, z którego dziecięcy umysł tworzy czynności intelektualne, schematy poznawcze i wykonawcze.

 

Aby rozwój  był skutecznie wspomagany należy odpowiednio dopasować proces uczenia się do możliwości dziecka. Uwzględniając przy tym relacje pomiędzy jego rozumowaniem a emocjami.  Jeżeli dorosły potrafi dostosować proces uczenia się do możliwości rozwojowych dziecka, możliwe staje się przyspieszenie rozwoju umysłowego.

 

Pomocna jest tu koncepcja Wygotskiego[1] strefy najbliższego rozwoju. Dolna granica tej strefy to osiągnięty poziom przez dziecko tu i teraz. Można ją określić, zdaniem Wygotskiego, za pomocą klasycznych  badań testowych na podstawie zadań rozwiązanych samodzielnie. Ważne jest dla wspomagania rozwoju, że dziecko może przekroczyć wyznaczony poziom kompetencji. Należy jednak stworzyć odpowiednie ku temu warunki. Jeżeli dorosły będzie właściwie stymulować dziecko, może ono rozwiązać jeszcze dodatkowo kilka zadań, które wcześniej były za trudne.

 

Strefę najbliższego rozwoju określa różnica pomiędzy poziomem rozwiązanych zadań przy pomocy dorosłego  a poziomem rozwiązania zadań samodzielnie przez dziecko. 

 

  Żeby proces uczenia się mógł wspomagać rozwój umysłowy dziecka, nie należy odwoływać się do umiejętności, które dziecko ma opanowane i zadań, które świetnie samodzielnie wykonuje. Chodzi o to, aby kształtować to, co jest budowane w umyśle dziecka.  Zadania zbyt łatwe powodują powtarzanie tego, co już dziecko potrafi, a nie rozwijają go i opóźnienia rozwojowe nie maleją. Należy organizować sytuacje zadaniowe na ich miarę i dostosowane do ich potrzeb rozwojowych.  Nie za łatwe ale i nie za trudne. Zadania przekraczające dziecięcą wydolność zniechęcają tylko dziecko do nauki. Strefa najbliższego rozwoju przesuwa się wraz z zdobywaniem nowych umiejętności.

            (więcej: „Wspomaganie rozwoju umysłowego oraz edukacja matematyczna dzieci w ostatnim roku wychowania przedszkolnego i w pierwszym roku szkolnej edukacji”
red. E. Gruszczyk-Kolczyńskiej)

 

   Wygotski uważał również, że edukacja nie polega na samym przyswojeniu określonej wiedzy lub umiejętności - polega na rozwoju umiejętności dzieci do uczenia się. Chodzi o to, aby rozwijać ich kreatywne myślenie, uczyć planować i realizować swoje plany. Można to osiągnąć dając dzieciom kulturowe narzędzia[2] myślenia i tworzenia.

 

Celem edukacji jest przedstawienie dzieciom narzędzi kulturowych i pokazanie im, jak je stosować do skutecznego analizowania rzeczywistości. Stosując je dzieci rozwijają nowe cechy - umiejętności.

 

Dzieci konstruując swoją wiedzę o świecie robią to samodzielnie ale zawsze w integracji z otoczeniem. J. Piaget[3] mówił, że aby poznać obiekty człowiek musi mieć z nimi aktywny kontakt. Uczy się przez to, że można je przekształcać, korygować, łączyć, rozdzielać, składać na nowo. Dochodzi w ten sposób do operacji intelektualnych dokonywanych w umyśle. Człowiek buduje swoją wiedzę z tego co go otacza używając narzędzi kulturowych. Przekaz kulturowy dokonuje się za pomocą mowy - słowo bądź znak to główne ogniwa kształtowania się pojęć. Wygotski zwracał uwagę na  społeczny charakter rozwoju - wiedza to nie tylko osobista konstrukcja, ale także jest konstruowana społecznie. J. Bruner[4] również silnie akcentuje rolę oddziaływań społecznych.  Rozwój umysłowy zależy od bodźców zewnętrznych. Oddziaływania społeczne wpływają na przekazanie obyczajów, tradycji, wiedzy, umiejętności itd.  Uważa również, że zasadniczy rozwój umysłowy dokonuje się przy pomocy nauczyciela (dorosłego), który pomaga przyswajać na nowo w nowej formie to, co już dziecko zrobiło i widziało, aby później wykorzystać to.  

 

Wspominane wcześniej tworzenie sytuacji, w których dzieci będą miały możliwość zdobywać nowe doświadczenia to element teorii konstruktywizmu. Piaget zwracał uwagę na ważną rolę aktywnych metod w nauczaniu. Ich zastosowanie pozwalało dziecku odkryć samodzielnie bądź przynajmniej odtworzyć a nie tylko mu na sucho przekazywać wiedzę.  To samo zawarł Bruner w swojej teorii reprezentacji. Wydzielił trzy sposoby wewnętrznego reprezentowania świata. Na samym początku ważne jest aby dziecko fizycznie doświadczało. Czynności, których uczymy się w sposób praktyczny, a nie przez słowa czy obrazy.Posłużę się przykładem jazdy na rowerze. Dziecko nie wsiądzie od razu na rower i nie pojedzie po wysłuchaniu instrukcji dorosłego. Na początku będzie się przewracać dopóki nie nauczy się łapać równowagi, skręcać czy  hamować. Jest to reprezentacja enaktywna. Kolejnym etapem jest reprezentacja ikoniczna czyli schemat graficzny. Dziecko potrafi postrzegać świat za pomocą obrazów umysłowych, czyli wzrokowych, słuchowych itd. Wracając do naszego przykładu - jak już dziecko opanuje jazdę na rowerze i będzie chciało zdawać na kartę rowerową musi opanować przepisy i nauczyć się znaków graficznych. Uczy się tego na obrazkach i schematach. Ostatnia reprezentacja symboliczna jest to umiejętność opowiedzenia na czym ta czynność polega (jazda na rowerze), zapis działania w postaci liczb i znaków matematycznych.

 

Ważne jest stworzenie atmosfery, która sprzyjałaby myśleniu. Dzieciom potrzebne jest takie środowisko klasy szkolnej, gdzie chętnie wypróbowywaliby swoje teorie i byliby do tego zachęcani. Pomocne jest dla uczniów nawiązywanie interakcji, wymiany myśli i krytykowania nawzajem swoich poglądów. Interakcje między rówieśnikami mogą ułatwić konstrukcję własnej wiedzy. Jedną z zasad teorii konstruktywizmu jest to, że nie należy kłaść nacisku na pamięciowe opanowywanie wiedzy. Uczenie się na pamięć wcale nie pomaga w zrozumieniu i konstrukcji. Kolejną zasadą jest to, że dzieci powinny mieć okazję do wymyślania (konstruowania) zależności matematycznych. Nie powinno się im przekazywać suchej wiedzy do przepisania do zeszytu. Nauczyciele również muszę zrozumieć, że popełnianie błędów jest nieuniknione.  Zanim dzieci zaczną pisać działania muszą mieć opanowane struktury logiczno-matematyczne. Dziecku trudno będzie zrozumieć co to znaczy 3+5=8 jeżeli wcześniej nie przećwiczy tego na poziomie enaktynym. Bez wprowadzenia sytuacji, gdzie koniecznie będzie np. do 3 fasolek dołożenie 5 i policzeniu ile jest ich razem, konstrukcja tych pojęć matematycznych będzie utrudniona. Dlatego ważne jest najpierw przećwiczenie manipulacyjne, następnie przedstawienie zadania graficznie, zanim dojdzie do zapisu symbolicznego za pomocą cyfr. Niestety wielu nauczycielom szkoda na to czasu. A dzieci, które nie osiągnęły poziomu operacji konkretnych, nie zrozumieją tych zależności i nauka matematyki będzie coraz trudniejsza.

 

Poziom operacji konkretnych dziecko osiąga w wieku 7-8 lat. Rozwijają się zdolności do myślenia w sposób bardziej logiczny. Przyswaja dziecko zasadę zachowania ilości, tj. ilość substancji pozostaje niezmieniona nawet gdy jej wygląd ulegnie zmianie. Mamy dwie jednakowe kulki z plasteliny. Jedną nich rozpłaszczamy. Gdzie mamy teraz więcej plasteliny, w kulce a może w placku? A może jest jej tyle samo? Coraz lepiej dziecko rozumie pojęcie stałości ilości, długości, przestrzeni, ciężaru oraz pojęcie czasu. Nabywa też umiejętność kategoryzowania przedmiotów, opanowuje mierzenie, działania arytmetyczne czy relacje pomiędzy zbiorami. Dziecko w tym wieku już jest wstanie patrzeć z perspektywy drugiej osoby. (Wrócę jeszcze do tego przy opisywaniu faz rozwoju człowieka)


 

Następnym razem będę chciała przybliżyć Państwu mechanizmy uczenia, przyczyny trudności w nauce matematyki  oraz przejdę do kształtowania poszczególnych umiejętności matematycznych i pokażę przyjemne i łatwe ćwiczenia. Pozdrawiam. K. papa

 



[1] Lew Siemionowicz Wygotski - rosyjski psycholog i pedagog, pionier psychologii społeczno-kulturowej, profesor w Moskiewskim Instytucie Psychologii Eksperymentalnej

[2] Narzędzia psychologiczne - systemy symboliczne, które  wykorzystujemy do komunikowania się i opisywania rzeczywistości: znaki, mapy, liczby, zapis muzyczny, modele, obrazy, język itp.

[3] Jean Piaget - psychologbiolog i epistemolog szwajcarski, znany przede wszystkim z teorii rozwoju poznawczego, która zrewolucjonizowała sposób myślenia o dziecięcym umyśle

[4] Jerome Bruner - amerykański psycholog, jeden z głównych przedstawicieli współczesnej psychologii poznania

 

Podziel się
oceń
1
1




środa, 16 kwietnia 2014

Licznik odwiedzin:  2 564